| |
ต๋องตุ๋ย
ต๋องมอง (นิทานของชาวไทใหญ่)
มีชายสองคนเป็นเพื่อนกัน
คนหนึ่งชื่อ ต๋องตุ๋ย อีกคนหนึ่งชื่อ ต๋องมอง คืนหนึ่ง
ทั้งสองไปขโมยวัวของ ชาวบ้านซึ่งที่บ้านนั้นมีวัวอยู่สองตัว และพอดีตอนนั้นเสือก็กำลังจะมากินวัวนั้นเช่นกัน
ขณะที่เสือนั้นกำลังรอ จังหวะอยู่ที่นั่น ลูกเล็กของเจ้าของวัวเกิดร้องไห้
พ่อแม่จึงขู่ให้เงียบโดยตอนแรกบอกว่า เสือจะกิน แต่ เด็กก็ไม่เงียบ ขู่ว่างูจะกินก็ไม่เงียบ
ที่สุดจึงขู่ว่าไอ้ต๋องตุ๋ยต๋องมองมา เด็กจึงเงียบไป
เมื่อเสือได้ยินดังนั้นก็คิดว่า
เด็กนี้เมื่อเขาขู่ว่าเสือจะกินยังไม่ยอมเงียบ แต่พอบอกว่าไอ้ต๋องตุ๋ย
ต๋องมองมา กลับเงียบ จึงคิดว่าสองคนนี้คงมีความสามารถมาก เสือก็เลยกลัวทั้งสองคนนี้มาก
จึงหมอบ นิ่งอยู่นั้น เมื่อสองคนนี้มาถึงและเป็นตอนกลางคืน จึงเข้าใจผิดว่าเสือเป็นวัวจึงจับมัดและจูงมา
ครั้นถึงรุ่งแจ้ง
คนที่เดินตามหลังมาเห็นว่าวัวที่เอามานั้นที่จริงเป็นเสือ จึงวิ่งหนีไป
ปล่อยให้อีกคนจูงไป เมื่อคน นั้นหันหลับมาดูอีกทีก็พบว่าเป็นเสือจึงเอาเสือผูกไว้กับต้นไม้แล้วตัวเองก็ปีนหนีขึ้นไปอยู่บนต้นไม้
เสือก็กลัว ชายคนนี้ จึงดิ้นและหลุดหนีไปได้
บังเอิญที่ว่าต้นไม้ที่เขาหนีขึ้นไปอยู่นั้นเป็นที่อยู่ของหมี
เมื่อหมีกลับมาเห็นเขาเข้าจึงปีนขึ้นไปเพื่อจะ จับกิน เขาจึงถอดเอาใบดาบหย่อนลงมา
หมีก็คิดว่าเป็นหางของเขาจึงจับไว้และดาบก็บาดมือเข้า หมี ตกใจ คิดว่าสัตว์อะไรมีความสามารถขนาดนี้
ขนาดหางยังคม ตัวคงมีอันตรายแน่ หมีเลยหนีไป เขาจึง รอดตาย
จาก
ด้วยปัญญาและความรัก นิทานของชาวไทยวน นิทานของชาวไทลื้อ นิทานของชาว ไทใหญ่
นิทานของชาวไทเขิน
|
|
