| |
ไอ่หานหมี
(นิทานของชาวไทยวน)
พระรูปหนึ่งซึ่งมีนิสัยตระหนี่มาก
วันหนึ่งก็ทำอุบายใช้เด็กเกเรคนหนึ่ง ให้ไปลักควายของชาวบ้านไปซ่อนไว้ที่ท้ายวัด
แล้วแสดงตัวเป็น "พระหมอดู"
เมื่อเจ้าของควายไปขอให้ช่วยทำนาย
พระบอกว่าตามตำรา แล้วควายนั้นจะอยู่ที่ท้ายวัด เมื่อเจ้าของควายไปพบควายของตน
จึงเข้าใจว่าพระรูปนี้ดูหมอดูแม่นจริง ทำ ให้เล่าลือกันทั่วไปและชาวบ้านต่างก็พากันนำของมาถวายจนทำให้พระรูปนั้นอยู่ดีกินดี
อยู่มาคราวหนึ่ง ควาญช้างสองคนชื่อ
อ้ายใจ กับ อ้ายคอ ลักเงินของเจ้าเมืองไปซ่อนไว้ที่เสาช้าง เจ้าเมืองจึงให้อ้ายใจและอ้ายคอเอาสัปคับไส่หลังช้างไปรับพระรูปนั้นมาทำนาย
เมื่อ ๒ คนไปรับพระมาถึงกลาง ทางใกล้จะถึงเมือง พระก็หนักใจ เพราะตัวเองไม่มีวิชาด้านการทำนายเลย
จึงนั่งบ่นบนหลังช้างมาตลอด ทางว่า "ใจคอ ๆ" ความช้างทั้งสองได้ยินเข้าก็ตกใจ
เข้าใจว่าพระรู้ว่าตนเป็นขโมยจึงสารภาพว่าทั้ง สองนั้นลักเงินของเจ้าเมืองไปจริง
จึงขอพระรูปนั้นให้บอกเพียงที่ซ่อนเงินแก่เจ้าเมืองเท่านั้น เมื่อได้
เงินมา เจ้าเมืองก็รู้ได้ว่าควาญช้างทั้งสองลักเงินไป จึงสั่งฆ่าเสียทั้งคู่และให้รางวัลแก่พระพร้อมทั้งให้สึก
และมอบเรือนให้อยู่นอกเมืองพร้อมทั้งให้ทรัพย์สินและให้เมียด้วย พร้อมทั้งแต่งตั้งให้เป็นโหรประจำเมือง
วันหนึ่งผัวเมียทั้งสองไปเก็บผักหาฟืนฟืนในป่า
บังเอิญไปพบหมี ผัวกลัวจึงทิ้งมีดหนี ฝ่ายเมียก็ใช้มีด นั้นฆ่าหมีได้
ส่วนผัวเมื่อถึงบ้านแล้วก็เข้านอนคลุมโปงด้วยความกลัว เมื่อเมียถึงบ้านก็เรียกให้ผัวเปิดประตูรับ
ตอนแรกผัวก็กลัวอยู่ ครั้นรู้ว่าเมียฆ่าหมีตายแล้วจึงไปบอกแก่เจ้าเมืองว่าตนเองฆ่าหมี
เจ้าเมืองจึง ยกย่องว่าเก่งกล้าแล้วแต่งตั้งให้เป็นนายด่านและตั้งชื่อว่า
"ไอ้หันหมี"
วันหนึ่งมีข้าศึกมาประชิดเมือง
เจ้าเมืองได้สั่งไอ้หันหมีไปรบ เมื่อเดินทางไปถึงกลางป่ามันก็หลบ ไปซ่อนอยู่ที่ในพุ่มกระเช้าสีดาบนต้นไม้
เมื่อข้าศึกมาถึงที่นั้น ไอ้หันหมีก็ตัวสั่นจนกอของกระเช้าสีดาขาดและ
ร่วงลงไปกลางหมู่ข้าศึก ฝ่ายข้าศึกตกใจนึกว่าไอ้หันหมีมีฤทธิ์ดำดินบินบนได้ก็แตกตื่นหนีไป
เจ้าเมืองจึง แต่งตั้งให้เป็นอำมาตย์ใหญ่มีหน้าที่ป้องกันเมืองอีกด้วย
จาก
ด้วยปัญญาและความรัก นิทานของชาวไทยวน นิทานของชาวไทลื้อ นิทานของชาว ไทใหญ่
นิทานของชาวไทเขิน
|
|
