 |
 |
| ติดต่อโฆษณา | ส่งความคิดเห็น | About Us | Shopping | Lannaworld Mail |
| หน้าแรก |
|
|
|||
|
|
|
|||
|
 |
||||
|
เรื่องเสือยังไม่จบ ครูบาขาวปีเล่าต่อว่า ถ้าเราเดินทางไปเมื่อคืน ถ้าได้ยินเสียงกุกๆนั้น หื้อฟังหา หื้อรู้เบื้อง ถ้ารู้เบื้องแล้วหื้อหกเวยๆ มันซัดหางเต๊ะแม่(มันเอาหางตีดินเตรียมท่า)จักวิ่งใส่หัวเรา(จะกระโจนเข้างาบเรา) ถ้าเราไปโดนใส่เสือนั้น ชั้นแรก เมื่อลอหน้า (เผชิญหน้า)กันนั้น บ่(มีไผ)กลัวสักคน ผู้ชายก็บ่กลัว ผู้หญิงก็บ่กลัว ตบมือก็บ่คุง(ไม่ถึง)กัน ร้องเสียงปากก็บ่ออก (ร้องก็ไม่ออกปาก) เพราะอำนาจเสืออำเรา ถ้าเสือวิ่งไปแล้ว เราตบมือจิ่งคุงกัน ร้องก็จิ่งออก เราจึงกลัวเมื่อทีลูน(ทีหลัง) เสียได้กลัวแล้วอยู่ไหนบ่เป็นบ่อน หกจนถึงบ้าน ถ้าเป็นผู้หญิงหกขึ้นเรือนเข้าในสุดในมุ้ง สองวันสามวันบ่ลงเรือน เสือขบงัวหมู่ ถ้าเต็ก(กด)ตัวนั้นลง หมู่มันตื่นไป แล้วพิกอ้อมเข้ามาผ่อแถม เสือก็เต็กแถมตัวหนึ่ง หมู่มันก็ตื่นไปแถม แล้วก็พิกอ้อมเข้าไปแถม ถ้าคนบ่ไปหันก็พิกเข้าพิกออกจนเสี้ยงหมู่ ถ้าเจ้าของมันรู้ว่างัวหาย ก็ไปเสาะหา เผื่อไปถึงหันงัวแดงฮ่ามเต็มป่า เสือขบงัวตัวเดียวมันบ่ขบหื้อตาย มันคายเค้าหูเอาข้างมันพิงกับข้างงัวโทไปโทไป(ลากไปเรื่อยๆ) งัวเจ็บก็ทวยไป ถ้าไปถึงที่โข่อุกๆ(ที่พุ่มรกๆ) คนบ่หันแล้วก็เต็กงัวลงขบกินที่นั้น เสือขบควายหมู่ ควายนอนที่ไหนมันนอนเป็นหมู่ นอนเป็นวงเบ่นหน้าออกทางนอก เบ่นก้นเข้าหากัน เอาควายน้อยไว้ครึ่งกลาง ถ้าเสืออข้ามทางใดควายตัวนั้นก็ทั่งดังขึ้น(พ่นลมออกจมูก) (ควาย)ลุกขึ้นพร้อมกัน ถ้าเสือเข้ามาใกล้ ควายตัวนั้นก็หล่อเข้าขวิด หมู่มันก็ง้างวงออก ตีวงอ้อมเสือ พากันขวิดเสือจนแหลว(แหลกเหลว)จนขวิดบ่ถูก แล้วเลิกกันย้ายไปนอนที่อื่น เสือขบควายตัวเดียว มันเข้าทางหน้าบ่ได้ควายจักขวิด ถ้าควายหันแล้วมันหล่อเข้าขวิดจนแหลว จนขวิดบ่ถูกจิ่งจักยั้ง เสือเข้าทางหน้าบ่ได้ก็ถ่อมทวยหลัง(ย่องตามหลัง) ถ้าเข้าใกล้แล้วก็วิ่งคาบที่นักเรียนจับขึ้นนั้น)คาบตรงเหนือพับน่องควาย) คาบสะยั้นเอ็นปุดทังสองเบื้อง(คาบสะบัดจนเอ็นขาดทั้งสองข้าง) ควายก็ท่าวลง ถ้าควายท่าวลงแล้ว ก้ขบกินตะก้าม(ตะโพก)ควายๆก็ร้องว่าอู้ๆ ถ้าผดกวง(กัดจนตะโพกกลวงทะลุ)ควายก็ตาย เสือขบหมา มันขบบ่หื้อตาย มันคาบเอาไปในป่า ป่าที่ใดเป็นเด่น มันเอาไปวางไว้ที่นั้นแล้วก็เล่นเต๊ะแม่(เล่นเป็นชั้นเชิงการต่อสู้ เหมือนแมวเล่นหนูก่อนกิน) วิ่งเข้าวิ่งออก บางทีหมาบ่เจ็บนักก็ลุกหกไปเสีย บ่ทันหมาก็มี บางทีหมาเจ็บนัก ลุกบ่ได้ มันเล่นค่าย(เบื่อ)แล้ว คาบลากไปกินเสีย เสือขบแมว ถ้าแมวบ่หัน มันเต็ก(ตะครุบปเอาแมวได้แล้ว ก้คาบเข้าไป ถ้าเข้าป่าไปแล้วว่าจักเล่น เอาแมววางไว้ แมวก็วิ่งใส่คอ เสือก็ร้องโอะร้องโอ้ แมวก็วิ่งเข้าบ้าน เสือก็หกเข้าป่าไปเท่ากัน ถ้าเสือหันแมวๆก็หันเสือ ถ้าเสือวิ่งใส่แมว แมวก็วิ่งใส่เสือ เสือก็ร้องโอะร้องโอ้ แมวก็วิ่งหกเข้าบ้าน เสือก็หกเข้าป่าเท่ากัน เสือขบช้าง ถ้าช้างบ่หัน เสือถ่อมเข้า ถ้าเข้าใกล้แล้ว เสือก็วิ่งขึ้นขี่กลางหลัง ถ้าช้างเอาไปสีกับไม้เนิ้ง มันห้อยลงทางขาง เอาเอาไปสีกับไม้ตั้ง มันวิ่งขึ้นขี่หลัง ถ้าช้างหกเข้าเหล่า มันไปห้อยทางก้น ถ้ามัน(ช้าง)บ่หกแผวเจ้าของ มันตายแน่ ถ้าช้างหันเสียก่อน เสือเข้าบ่ได้ ช้างหักเฟ็ด(กิ่งไม้)ฟาด ไม้มีใกล้มันยู้(ผลัก)ลงเสีย มันกลัวเสือขึ้นวิ่งใส่หลังมัน มันก็ร้อง ถ้าเจ้าของมันได้ยิน เจ้าของมันก็เดือดไป(เอะอะไป) เสือก้หนีไปเสีย เจ้าของมันก็แก้เอาช้างมาเสีย เสือแวดบ้าน ถ้าเรามีงัวมีควายมีหมูมีไก่นั้น ถ้าเวลาเมื่อคืนดึกมาแล้ว ถ้าหมานั่งอยู่หัวขึ้นได(หัวกระได) เห่าว่าจอลอ จอลอ เป็นบท เป็นบทอย่างนี้หื้อระวัง หื้อลงเดือดลงไล่ เสือมาแวดอยู่ที่นั่น จักมาปองกินสัตว์เลี้ยงเรา เสือแวดบ้าน ถ้าเรามีม้านั้น ถ้าม้าบ่เป็นพยาธิแลนอนมูบ(นอนหมอบปอยู่ในคอกนั้น หื้อระวัง ลงเดือดลงไล่ เสือมาปองกินมัน เดิมพญาเสือกับพญาม้าเหาะไปในอากาศได้เหมอืนกัน ก็รบกันไปในอากาศ พญาม้าก็ค้าน(แพ้)เลยยอมเอาชิ้นหื้อเสือกิน พญาเสือก็ตัดเอ็นซาน(เอ็นเหาะ)พญาม้าออกเสีย ม้าเลยซานบ่ได้ถึงกาละบัดนี้ ป้าวเอ็นซานก็ติดอยู่ตาศอกเบื้องหน้าผากทางในนั้น(รอยแผลเอ็นเหาะจึงติดอยู่ที่พับศอกด้านในของม้า)ถึงกาละบัดนี้ ม้าลวดนอนมูบหื้อเสือกินชิ้นมาถึงกาละบัดนี้ ถ้าเราไปในป่า ไปหันใส่เสือน้อยอยู่เงื้อมขอนก็ดี เงื้อมหินเงื้อมผาก็ดี ถ้าเราใคร่ได้เอามันมา ถ้าเอามันมาไกลแล้ว หื้อผ่อหาต้นไม้ตนใดเนิ้งไปพะไม้ต้นตั้งนั้น หื้อขึ้นไม้ต้นเนิ้งไปลงลงไม้ต้นตั่งแล้วค่อยผดมาบ้าน(ให้ขึ้นไม้ต้นเอนแล้วไต่ไปลงไม้ต้นที่ตั้งตรงแล้วค่อยทะลุกลับบ้าน) ถ้าแม่มันไปเสาะหากินแล้วพิกคืนมาลุก บ่หันลูก มันก็ทวยรอย ถ้าถึงเค้าไม้เนิ้งนั้น ก็เฝ้าอยู่ที่นั้นสองวันสามวัน ถ้ามันบ่หันลูกก็พิกไปทางอื่นเสีย ถ้าเราบ่ขึ้นไม้เนิ้งนั้น เราเลยๆมาจนถึงบานนั้น มันจักทวยรอยจนถึงบ้าน มันจักรบเอาจนได้ จนเจ็บย้อนมัน(จนเจ็บเพราะมัน) เพราะธรรมดาเสือนี้มันรักลูกมันเหลือใจ เพราะลูกมันห่าง เก้าปีไหนมีลูกจู้บหนึ่ง(เก้าปีถึงจะมีลูกครอกหนึ่ง) มีสองตัวเท่านั้น ถ้าเราเดินไปในป่า ถ้าได้ยินเสียงนกกระถัวร้องแซวที่อยู่นั้น อย่าได้เข้าไปหามัน หื้อหนีเสียที่นั้น เสืออยู่ในเหล่าหั้น มันผก(ซุ่ม)กินนก ถ้าเราเดินไปในป่า ถ้าได้ยินเสียงค่างร้องว่าขะหลาก ขะหลาก หกขึ้นหกลงยังต้นไม้ต้นนั้น อย่าเข้าไปหามัน หื้อหนีเสียที่นั้น เสืออยู่เค้าไม้ต้นนั้น มันผกกินค่าง ถ้าเราเดินไปในป่า ถ้าได้ยินเสียงฮอก(กระรอก)ร้องว่าป้อดๆ ป้อดๆอยู่กิ่งไม้ต้นนั้น เราควรสังเกตดู ถ้านกเค้า นกปู่ติ๊ด(นกถืดทือ) รุ้ง(เหยี่ยว)บ่มีปลายไม้ที่นั้น อย่าเข้าไปหามัน หื้อหนีเสียที่นั้น เสืออยู่พื้นไม้ต้นนั้น มันผกกินฮอก ถ้าเราเดินไปในป่า ได้ยินเสียงกวางก็ดี ฟานก็ดี โขก(ส่งเสียง)อยู่ที่นั้นว่าโขกๆ โขกๆ อย่าเข้าไปหามัน หื้อหนีเสีย เสืออยู่ที่นั้นผกกินกวางฟาน ถ้าเราบ่กลัวแลมีปืน หื้อถ่อม(ติดตาม)เข้าไปผ่อดู ถ้าหันเสืออยู่ที่นั้น หื้อแผ็ด(ยิงขู่)ปืนขึ้นอากาศ เสือก็วิ่งขบกวาง ถ้ากวางตาย เราก็แผดปืนแถมคำหนึ่ง เสือวิ่งเข้าป่าไป ถ้าเสือวิ่งเข้าป่าไปแล้ว เราก็เข้าไปปาดเอาชิ้นกวางมาลาบมาอ่อมกินลำ ถ้าเรายิงเสือตาย กวางหกไปเสีย เราจักปาดเอาชิ้นเสือมากินบ่ลำ เหม็นขิ่ว(เหม็นฉุน) แมวยังบ่กิน แมวดมแล้วก็วิ่งหนี ลายชิ้นเสือก็ดี ชินส้ม(แหนม)เสือก็ดี อย่าได้เอากินกับเหล้า ถ้ากินกับเหล้าเบื่อตายแน่ แบบเสือจบนี่ แถมท้ายเป็นข้อความสอดแทรกของผู้เล่าเรื่องชุดตัวเมือง เรื่องเล่า ผมว่าข้อความเกี่ยวกับสัตว์เสือเนื้อนกและป่าดงพงพีหลายต่อหลายตอนเหมือนจะไม่ใช่ข้อความของท่านครูบาขาวปีนะ อย่างเรื่องการยิงสัตว์ การฆ่าสัตว์ หรือการกินเหล้าเป็นต้น ท่านเข้าผ้าเหลืองแต่เมื่ออายุ14-15 ไม่ใช่หรือครับ เรื่องนี้ยืดยาว ลึกซึ้ง และเป็นรหัสยคดีบางสิ่งบางประการที่ไม่สะดวกต่อการเอามาพูดจากลางท่ากลางทาง เป็นเรื่องอ่อนไหวทางศาสนา ผมเองยังไม่พร้อมที่จะเปิดศึกกับใคร จึงขออนุญาตที่จะไม่เอ่ยถึง ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ |
|||
 |
มาลา คำจันทร์
|
|
||||||
|
|
|||||
