โกลล้านนา
ส่ง ความคิดเห็น ถึง โลกล้านนา
สนับสนุนโลกล้านนา

 
 

ตำนานมงคลสูตร (อะเสวะนา)

มงคลสูตร ในขุทกปาฐะ ขุทกนิกาย เป็นพระพุทธดำรัสตรัสแก่เทวดาผู้ทูลถามสิ่งที่เป็นมงคล จึงโปรดแสดงข้อธรรม ๓๘ ประการ เป็นมงคลภายใน
มูลเหตุที่เทวดาไปทูลถามพระพุทธเจ้านั้น เพราะไม่สามารถตกลงกันได้เป็นเวลานานถึง ๑๒ปี ซึ่งต่างก็คิดค้นโต้เถียงกันอย่างกว้างขวาง ทั้งในหมู่มนุษย์และเทวดา และไม่เพียงในจักรวาลนี้ แพร่ไปทั่วทุกจักรวาลทีเดียว ซึ่งล้วนแต่ถือมงคลภายนอกทั้งนั้น เช่น
พวกที่ ๑ ถือสิ่งที่ได้เห็นคือ รูป ซึ่งสมมุติกันว่าดีว่าดีงามเป็นมงคล
พวกที่ ๒ ถือสิ่งที่ได้ยิน คือเสียง ที่สมมุติกันว่าดีงามและเป็นมงคล
พวกที่ ๓ ถือสิ่งที่ได้ทราบทางจมูก ลิ้น กาย โผฏฐพพะ ที่สมมุติว่าดีงามเป็นมงคล
ในที่สุดเทวดาชั้นดาวดึงส์ ได้สติขึ้นก่อน ดังนั้น เทวราชาของตนคือ พระอินทร์เป็นผู้มีปัญญา จึงได้เฝ้าทูลความว่า เกิดมงคลปัญหา แบ่งเป็น ๓ พวก ไม่อาจตกลงกันได้ ขอให้ทรงวินิจฉัยปัญหาเรื่องนี้ด้วย พระอินทร์ตรัสถามว่า มงคลกถานี้เกิดที่ไหนก่อน ก็ได้ความว่าเกิดในโลกมนุษย์ก่อน ก็ควรให้มนุษย์เป็นผู้วินิจฉัย ขณะที่โลกมนุษย์มีพระพุทธเจ้าเป็นจอมปราชญ์ การที่เทวดามาถามพระอินทร์นั้น เปรียบเสมือนบุคคลต้องการแสงสว่างแต่ทิ้งดวงไฟ แล้วบอกแสงหิ่งห้อย จากนั้นเทวดาจึงมาเฝ้าพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้า โปรดให้เทพบุตรผู้หนึ่ง เป็นตัวแทนกราบทูลถามมงคลปัญหาและพระองค์ทรงตรัสแก้ เรียกว่า "มงคลสูตร"
มงคลสูตรนี้ ใช้สวดเฉพาะงานมงคลอย่างเดียว และงานนั้นต้องตั้งน้ำมนต์ด้วยสายสิญจน์ พอพระสงฆ์ขึ้น "อเสวนา ฯ" เจ้าภาพจุดเทียนน้ำมนต์ที่ปักอยู่ที่บาตรขึ้นขัน แล้วยกที่น้ำมนต์นั้นไปประเคนพระสงฆ์ผู้เป็นผู้สวด
  
(เรียบเรียงจาก ไข่มุก อุทยาวลี)