| |
เจ้าสุริยวงศ์
(พ.ศ.๒๔๐๐-๒๔๗๘)
เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส)
เป็นต้นสกุล สิโรรส เกิดเมื่อ พ.ศ.๒๔๐๐ เป็นบุตรเจ้าน้อยกาวิละ ซึ่งเป็นเจ้านายในราชสกุลเชียงตุง
(เขมรัฐ) และเจ้าหญิงจันทร์หอม ณ เชียงใหม่ มีบุตรกับเจ้าหญิงสุคันธา
ณ เชียงใหม่ ธิดาเจ้าราชบุตร (หนานสุริยวงษ์) ๔ คน มีบุตรกับนางเกี๋ยงคำ
๔ คน มีบุตรกับนางคำ ๑ คน และมีบุตรกับนางนวล ๑ คน
เจ้าสุริยวงศ์ ได้เข้ารับราชการในสมัยเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์
เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ ๘ (พ.ศ.๒๔๔๔-๒๔๕๒) หน้าที่ทางการงานปกครอง
คือเป็นนายกองระวังเหตุ แขวงเมืองยวม (อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอนในปัจจุบัน)
เป็นที่หวาดหวั่นของโจรผู้ร้ายในสมัยนั้น
ผลงานสำคัญ ในฐานะกวีที่มีฝีปากเยี่ยม
ได้แต่งกวีนิพนธ์ภาษาล้านนา ค่าวซอเรื่องหงส์หินมหาชาตินครกัณฑ์สมัยใหม่
ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า นครเจ้าสุริยะหรือนครสมัย และซอรับเสด็จ
ผลงานในฐานะเป็นนายช่างเอกที่มีความชำนาญในการแกะสลักสูง
คือฐานแท่นแก้วพระพุทธรูปวัดสำเภา สัตตภัณฑ์ไม้สักแกะสลักเป็นพญานาคราช
๗ เศียร ปัจจุบันอยู่ในวัดสำเภา เชียงใหม่และโต๊ะทำงานรูปโค้งแบบช่างจีนเซียงไฮ้
เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส)
มีชีวิตอยู่ในช่วงการปกครองของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ถึง ๓ พระองค์
ตั้งแต่สมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ฯ เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ และเจ้าแก้วนวรัฐ
ฯ ท่าน ได้ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๘
|
|
