|
ค้นประวัติไทลื้อมาฝากครับ
-------------------------------------
ตามประวัติศาสตร์จีน ระบุว่า ชาวลื้อ หรือไทลื้อ มีบรรพบุรุษดั้งเดิมเป็นชนชาติ เยว่ อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เมื่อสองพันกว่าปีมาแล้ว
มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีระบุว่า ชาวไทลื้อนั้นเคยมีอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่สถาปนาขึ้นในช่วงเวลาก่อนหน้าอาณาจักรสุโขทัยเล็กน้อย คือเมื่อราว 800 ปีมาแล้ว
โดยระบุว่า ขุนเจื่องหรือพญาเจื่อง คือพระเจ้าแผ่นดินเชียงรุ่งพระองค์แรกที่รวบรวมชาวไทลื้อกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยให้มารวมกันเป็นแว่นแคว้นที่มีวัฒนธรรม ประเพณี ภาษา และศิลปวัฒนธรรมที่เป็นตัวของตัวเอง และประกาศอิสรภาพไม่ขึ้นต่ออาณาจักรตาลีฟูของจีน
ถิ่นฐานเดิมในสิบสองปันนานั้น ชาวไทลื้ออาศัยอยู่สองฝั่งแม่น้ำโขง คือ ด้านตะวันออกและตะวันตกของแม่น้ำ มีเมืองต่างๆ ดังนี้ภาษาไทลื้อ ได้กล่าวไว้ว่า ห้าเมิงตะวันตก หกเมิงตะวันออก รวมเจียงฮุ่ง (เชียงรุ้ง) เป็น 12 ปันนา และทั้ง 12 ปันนานั้น ยังมีเมืองน้อยอีก 32 หัวเมือง เช่น
ฝั่งตะวันตก : เชียงรุ้ง, เมืองฮำ, เมืองแช่, เมืองลู, เมืองออง, เมืองลวง, เมืองหุน, เมืองพาน, เมืองเชียงเจิง, เมืองฮาย, เมืองเชียงลอ และเมืองมาง
ฝั่งตะวันออก : เมืองล้า, เมืองบาง, เมืองฮิง, เมืองปาง, เมืองลา, เมืองวัง, เมืองพง, เมืองหย่วน, เมืองบาง และเมืองเชียงทอง (หลวงพระบาง)
อณาจักรไทลื้อ เริ่มต้นจาก สมเด็จพระเจ้าหอคำเชียงรุ่งที่ 1(พญาเจื๋อง) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อาฬโวสวนตาล ได้รวบรวมชาวไทลื้อเป็นบ้านเมือง จนถึงกษัตริย์องค์สุดท้าย คือสมเด็จพระเจ้าหอคำเชียงรุ่งที่ 41 เจ้าหม่อมคำลือ (ตาวซินซือ) ราชวงศ์ของไทลื้อก็สิ้นสุดลงเพราะรัฐบาลจีนได้ถอดท่านถอนท่านออกจากการเป็นเจ้า เชื้อสายราชวงศ์หรือเจ้า ส่วนหนึ่งได้ลี้ภัยมาอยู่ในประเทศไทย
ในปัจจุบัน สำหรับในประเทศไทย มีชาวไทลื้อในหลายจังหวัดทางภาคเหนือตอนบน ดังนี้
เชียงราย : อำเภอแม่สาย อำเภอเชียงของ อำเภอเชียงแสน
เชียงใหม่ : อำเภอสะเมิง อำเภอดอยสะเก็ด
น่าน : อำเภอท่าวังผา อำเภอปัว อำเภอเชียงกลาง อำเภอทุ่งช้าง
พะเยา : อำเภอเชียงคำ อำเภอเชียงม่วน
ลำปาง : อำเภอเมือง อำเภอแม่ทะ
ลำพูน : อำเภอเมือง อำเภอบ้านธิ
ส่วนในต่างประเทศนั้น มีการกระจายตัวกันเกือบทุกประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เช่นในรัฐฉาน ประเทศพม่า ประเทศลาว ประเทศเวียดนาม
|